غزل بسیارزیبای استاد کریم رجب زاده به محمد جنت امانی

تقدیم به دوست شاعرم جناب محمد جنت امانی

قضا به رسم ادب ، بسته است بال و پرم
وگرنه از همه پرواز ها پرنده ترم
گذشتن از همه عالم گذشتن از خویش است
علاقه ای به قفس دارم و نمی گذرم
دمی ز خویش برون رفتم و ندانستم
به سر نمی رسد از بعد قرن ها سفرم
دری ز مهر گشودی و ناگهان بستی
به یک کرشمه ی جادو ، هنوز در بدرم
نوشتم این که بدانی چه می کشم ای عشق
زبان گفت ندارد ، درون شعله ورم

کریم رجب زاده

کریم رجب زاده
تقدیم به دوست شاعرم جناب محمد جنت امانی

درودها استاد جان.چه افتخاری بزرگ تر از این که شما خداوندگار غزل در روزگار ما به گواه بیشتر منتقدین و بزرگان ادب هستید یکی از درخشان ترین غزل تان را تقدیم این کمترین نموده اید. مانا باشید مهربان استاد